درکنج دلم عشق کسي خونه ندارد

در کنج دلم ، عشق کسي خانه ندارد

کس جاي در اين کلبه ي ويرانه ندارد

دل را به کف هر که نهم ، باز پس آرد

کس تاب نگهداري ديوانه ندارد

در انجمن عقل فروشان ننهم پاي

ديوانه سر صحبت فرزانه ندارد

تا چند کني قصه ز اسکندر و دارا

ده روزه ي عمر اين همه افسانه ندارد

ده روزه ي عمر اين همه افسانه ندارد

از شاه و گدا هر که در اين مي کده ره يافت 

جز خون دل خويش به پيمانه ندارد.