دلم از مهر او              تار عشق مي بافد از شوق ديدارش شعر          خواهم آويخت مهربانترين نگاهش را                            بر ديوار دل گرمترين کلامش را                          بر گوش جان تا در زمستان فاصله                            کور نماند اجاق خاطره  

« بيابان هم که باشي حسين آبادت مي کند درست مثل کربلا»آري چنين استاباعبدالله الحسين چه بسياردلهاي ويران را آباد،وچه بسيار گمشدگان راه حقيقت را، هدايت،وبازماندگان ازمقصدرا رهنمون،او چراغ تابان هدايت وسفينه نجات است،نجات اززشتي ها وپليديها،نجات ازظلم وذلت پذيري،هدايت به نور وروشناييهدايت به بازگشتن به ...

اي عشق! دل دوباره غبار هوس گرفت از من گلايه کرد و تورا دادرس گرفتدل باز بهانه ي رفتن گرفت و باز تا بال و پر گشود سراغ از قفس گرفتگفتم به هيچ کس دل خود را نمي دهم اما دلم براي همان هيچ کس گرفتافسردگي به خسته دلي از زمانه نيست افسرده آن دلي است که از همنفس گرفتلبخند و ريشخند کسي در دلم نماند هرکس هرآن...

اي که مهتاب رخت سايه بي افکنده به ماهدل ما بر دل تو سخت ارادت داردمي شود گاه بيايي و به ما سر بزنيچون نگاه تو بهشت است سخاوت دارددرپي چشمه ي احساسم وحيران توامديدن روي تو از دور چه لذت  داردخسته در راه کوير و پي نامي زتو امکاش بودي که دلم قصد زيارت داردتو بگو ياور من فلسفه ي دوري خودورنه جبريست نبود...

سلام بر تو اي زينبعقيله ي بني هاشماين روزها وشب هاکه مي گذردمي دانم تو چه رنجها ودردها مي کشينه از سختي رسالتوحوادث کربلاکه خودت فرمودي:به جز زيبايي نديدم،از جهل وحماقت امتي که سرامام خويش را به نيزه زده وشهر به شهر وکوچه به کوچه،مي گردانند؛عده اي ازسر شوق گل وشيريني پخش مي کند،عده اي ازفرط خوشحالي،...