بهشت حسيني

خوشا به حال دلي که برحسين محزون شد

و ديده اي که برآن حضرت گريست.

چرا که مجلس ذکر حسين، همان روضه رضوان هست

که گفته اند هرکس بر حسين بگريد(من بکي)

بگرياند(او ابکي)

خودرا محزون سازد(تباکي)

بهشت براو واجب است.

چون باب حسين وروضه او باب جنان است.

ودلي که درسوگ اومحزون وچشمي که گريان شده واسطه اي مي شود

بين صاحب دل وخدا

وچنين شخصي که رنگ وبوي حسيني گرفته خودرا ازتمام معاصي مصون و

توفيق حضور دربهشت دنيوي واخروي را مي يابد

واين است معناي واجب شدن بهشت.

الهم ارزقنا.